Christelijk vrijwilligerswerk: ‘Je hoeft het niet alleen te doen’

Ben jij christen en vind je het waardevol om een bijdrage te leveren aan een christelijk project in Afrika? Ben je benieuwd hoe andere christenen invulling geven aan hun christelijk vrijwilligerswerk in het buitenland? In dit blog vertellen christelijke vrijwilligers over hun ervaringen met christelijk vrijwilligerswerk.

Nergens in geloven

‘Nergens in geloven’, komt in Afrika niet voor. Althans, wij zijn het nog niet tegengekomen. Je gelooft altijd in iets. Er zijn dan ook veel christelijke projecten in Afrika waar het christelijke geloof duidelijk wordt uitgedragen in de visie en uitvoering van het werk. Al vele vrijwilligers kozen voor een christelijk project, volgden hun hart en maakten hun dromen waar.

Lianne Dieters had haar hele leven al de droom om andere mensen te helpen. “Ik weet nog goed dat ik vroeger heel verdrietig kon worden van het liedje ‘Wie wil er ruilen met Miguel?’ wat gaat over een jongetje die in grote armoede leeft. Ik kon me niet voorstellen dat er mensen zijn die in een doos moeten slapen, dat raakte me toen al.”

Crisisopvang voor zwangere tieners

Nadat Lianne was afgestudeerd als verpleegkundige vertrok ze naar Oeganda. “Mijn geloof in God heeft zeker bijgedragen aan de keuze om christelijk vrijwilligerswerk te gaan doen”, vertelt Lianne. Ze ging aan de slag bij Wakisa Ministries. Een crisisopvang voor zwangere tienermeiden. “Het leek me als verpleegkundige heel bijzonder om deze onschuldige (toekomstige) tienermoeders die door familie, vrienden en de maatschappij verstoten worden, een warm hart toe te dragen. Ik heb de meiden voor zover ik dat kon lichamelijk en psychisch ondersteund waar nodig. Ik hielp ook mee met het geven van Bijbelstudie en muzieklessen. Maar ik deed vooral activiteiten met de meiden als nagels lakken, armbandjes maken, rompertjes versieren. Dit vonden ze geweldig.”

Een betere plek voor baby’s

Wat Lianne opviel was het traject van nazorg voor de meiden. “Dit greep me erg aan. Het merendeel van de meiden bij het project ging terug naar de familie. Maar sommigen konden niet terug omdat de familie de situatie niet accepteren. Er is geen plek waar moeder en kind naartoe kunnen. Soms zit er dan niks anders op dan dat de moeder haar kindje af moet staan voor adoptie. Vaak tegen haar wil in. Deze baby’tjes werden vanuit het project vaak naar een kindertehuis gebracht. Een grootschalig kindertehuis met een dubieuze reputatie. Ik was benieuwd naar dit opvanghuis en liep een dagje mee. Ik vond het één grote chaos met huilende baby’tjes. De oprechte tranen die bij deze kindjes in hun ogen stonden blijven me altijd bij. Ik vond dat er heel weinig liefde voelbaar was in dit huis. Het idee dat de baby´s van mijn project hier ook naartoe gebracht konden worden vond ik vreselijk. Ik dacht: hier moet iets anders voor komen. Het werd mijn doel. Ik wilde niet eerder weg voordat er een betere plek voor deze kinderen was.”

Geen kinderhandel

Lianne ging aan de slag en kwam in contact met Nafasi Welfare Home*. “Nafasi Welfare Home is een kleinschalig, gezellig kinderopvanghuis waar absoluut geen kinderhandel voor komt. Adoptie wordt bij Nafasi gezien als de laatste oplossing.”

Lianne vertelt verder: “Diezelfde week nog beviel Marion, verstoten door haar familie, van dochtertje Patience. Ze wilde haar absoluut niet afstaan. Samen met Wakisa Ministries heb ik kunnen regelen dat Patience naar Nafasi Welfare Home mocht. Marion en Patience hebben een heel bijzonder plekje in mijn hart veroverd. Gelukkig heb ik via Nafasi nog contact met hen. Het is helaas nog niet gelukt om de familiebanden zo te herstellen dat Marion samen met Patience terug kan naar familie.”

“Na Patience zijn nog meer baby´s aan de zorg van Nafasi Welfare Home toevertrouwd”, vertelt Lianne. “Dit is een goede plek voor de baby´s en waar moeders ook welkom zijn en goede nazorg krijgen. Voordat ik naar Oeganda ging heb ik via onze kerk geld ingezameld voor een goed project. Met het ingezamelde geld krijgen moeders als Marion nu beroepsonderwijs. Daarnaast krijgen ze ook psychische begeleiding en financiële hulp bij het opstarten van een eigen bedrijfje. Hiermee kunnen ze zelf inkomen genereren zodat ze in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien en zelf de zorg voor kun kindje op zich kunnen nemen. Tot die tijd wordt het kindje opgevangen bij Nafasi.”

* Update 2019: Nafasi Welfare Home is tegenwoordig geen crisisopvang meer. Het project heeft een doorstart gemaakt onder een andere naam en is nu een dagopvang en biedt een voorschools educatie programma. 

Sterker in het geloof

Op de vraag hoe Lianne haar Afrika reis heeft ervaren zegt ze: “Als ik terug kijk, kan ik écht zeggen dat ik in Oeganda ontzettend heb genoten, gelachen en geleefd! Maar ik heb ook het leed gezien en dat raakt je hoe dan ook. De mensen in Oeganda hebben mij laten inzien dat je moet genieten van de kleine dingen in het leven.

Ik heb nog nooit iemand zo blij gemaakt met een half opgegeten appel. Ik heb nog nooit zoveel lachende kindjes bij elkaar gezien die spelen met een autoband of een zelfgemaakte stuiterbal. Ondanks alle armoede en oneerlijkheden waarin ze iedere dag zelf leven. Nog nooit heb ik zo sterk gevoeld dat ik het niet alleen hoefde te doen. De aanwezigheid van God heb ik zo gevoeld! Waar ik normaal heel onzeker kan zijn, heb ik dit in Oeganda helemaal niet ervaren. Toen ik daar was voelde ik me veel sterker in het geloof. Ik gebruikte meerdere keren per dag mijn Bijbel. Ook heb ik daar veel gebeden en veel gesprekken gevoerd over het geloof. Dit voelde heel fijn. Ik voelde me echt dichterbij God. Oeganda is daarnaast natuurlijk ook een heel christelijk land. Je kunt daar écht niet om het geloof heen. In Oeganda word je raar aangekeken als je nergens in gelooft.

Teleurgesteld in God

Toch kan ik mij ook voorstellen dat de meiden van Wakisa Ministries wel eens teleurgesteld zijn in God. De meiden leren dat ze de situatie moeten accepteren omdat het de wil van God is. Psychische begeleiding is er bijna niet. Ik vond dit vreselijk lastig. Maar volgens mij komt het helemaal niet bij de meiden op om teleurgesteld te zijn. Voor velen van hen is het geloof de enige houvast in hun leven. Wat een troost moet het voor deze meiden zijn om te weten dat ze altijd terug kunnen vallen op God. Dat Hij er onvoorwaardelijk voor ze is en dat Hij van ze houdt.”

Christelijk vrijwilligerswerk met het hele gezin

Lindy Koel vertrok met hun gezin van in totaal 8 personen naar Afrika. “Mijn ouders hadden het idee om als gezin christelijk vrijwilligerswerk te gaan doen. Het was fijn dat we bij een christelijk project aan de slag konden gaan. In Kenia hebben we mooie mensen ontmoet. We werkten in een project waar we hielpen met het medisch programma en gaven Engelse les en rekenen.” Haar zus Caprice vertelt: “Het was een bijzonder om dit met het hele gezin te mogen doen. We zijn heel dankbaar dat we een steentje bij hebben kunnen dragen. Zo hebben we de ‘KoelKitchen’ gesponsord. Hiervan heeft het project nu een kerk gemaakt en gezorgd dat het een plek is waar alle kinderen kunnen eten en waar de kerkdiensten gehouden worden. De tijd in Afrika heeft mij laten zien hoe blij mensen zijn met wat ze hebben. Dat is iets heel bijzonders.”

Dankbaarheid met een grote glimlach

Arend Bonefaas maakte een rondreis door Zuid-Afrika en bracht een bezoek aan een township. “Ik werd geraakt door de heersende armoede in combinatie met blije gezichten. Niet lang daarna werden losse puzzelstukjes door God langzaamaan neergelegd tot een uiteindelijk complete puzzel. Het vrijwilligerswerk kon beginnen.” Arend vertrok in 2012 naar Kenia waar hij een  fantastische en onbeschrijflijke tijd heeft ervaren. Hij werkte in een project waar mensen met lepra wonen. “Mijn werkzaamheden waren divers: van wondverzorging bij ouderen en kinderen tot Engels onderwijs geven op het schooltje. Van liefde en aandacht voor de groentetuin tot liefde en aandacht geven aan de kinderen. Wat mij het meest bijgebleven is de glimlach en dankbaarheid van de mensen in het project. Wat zijn wij in onze westerse samenleving soms blind geworden voor de kleine dingen waarmee we voor de ander klaar kunnen staan.”

Arend vertelt verder: “De periode in Afrika heeft mij positief veranderd. Uiteraard zag ik een heleboel armoede en stelde ik mezelf en ook God de vraag: waarom? Aan de andere kant werd ik aan het denken gezet over wat belangrijk is in het leven. De nieuwste telefoon of een nog grotere auto, is dat allemaal wel nodig? Waarom staan er bijvoorbeeld tien verschillende soorten jam in de supermarkt? Waarom willen wij alleen maar meer? Kunnen wij ook niet, net als de mensen in Afrika, gelukkig zijn als we al een boterham met aardbeienjam kunnen krijgen? Afrika heeft mij doen beseffen om hier geregeld bij stil te staan.”

Let your light shine

Janneke vertrok in 2007 voor de eerste keer naar Afrika. “Ik wilde al heel erg lang naar Afrika. Mijn keuze om als vrijwilliger aan de slag te gaan komt omdat het in mijn hart lag. Geloof speelt daarin zeker een grote rol omdat ik geloof dat de liefde die ik voor Afrika voel en mijn werk in eerste instantie niet van mijzelf is, maar iets wat God aan mij gegeven heeft.”

Na haar vrijwilligerswerk in Kenia ging Janneke in 2013 werken bij Doingoood in Kenia. Inmiddels is Janneke werkzaam in Malawi. “Malawi is het land waarin ik in het plaatje van mijn droom leef. Een land van verbazing, verwondering, frustratie, liefde en vrede. Nog nooit ben ik dichter bij mijn droom geweest dan hier in Malawi. Let your light shine, voor de mensen om je heen, waar dan ook. Zo probeer ik in het leven te staan, mijn dromen waar te maken, probeer ik mijn hart te volgen, een lichtje te zijn voor de mensen om mij heen, in Afrika en in Nederland. Een christen ben je overal.”

Op de vraag of haar verblijf in Afrika haar als christen heeft beïnvloed, zegt Janneke: “Mijn geloof in God is niet echt veranderd denk ik. En als het wel veranderd is, dan is het geleidelijk gegaan. Door mijn werk en leven in Kenia en Malawi heb ik gezien en geleerd dat het geloof breed is; je kunt blijven leren en ontwikkelen. Wat ik zie is dat deze wereld niet perfect is, maar dat Gods liefde er óók is en dat veel mensen daarvan getuigen.”

Meer weten over christelijk vrijwilligerswerk?

Wil jij iets betekenen voor je medemens en gaat jouw voorkeur uit naar christelijk vrijwilligerswerk? Dan is het goed om je te verdiepen in projecten zodat je tot een zorgvuldige keuze voor christelijk vrijwilligerswerk kunt komen. Kom naar een van onze info avonden, zodat we je een persoonlijk advies kunnen geven.

Bij Doingoood zijn alle mensen welkom -ongeacht hun achtergrond- die graag een zinvolle bijdrage willen leveren als vrijwilliger in Afrika. De projecten waarmee wij samenwerken zijn christelijke projecten. Doingoood is niet specifiek een christelijke organisatie en onze medewerkers zijn ook niet allemaal christen. Je collega’s op je project zullen je heel graag meenemen naar hun kerk. Tijdens je vrijwilligerswerk in Afrika ben je op zaterdag en zondag vrij. 

Chat openen
Hallo 👋 Stel je vragen aan een van onze medewerkers gemakkelijk via WhatsApp!