Kilimanjaro beklimming levert ruim 54.000 euro op | Doingoood
arrow_drop_up arrow_drop_down
19 maart 2018 

Kilimanjaro: Ruim 54.000 euro voor goed doel

Van 24 februari t/m 6 maart 2018 deden 17 deelnemers mee aan de Kilimanjaro Charity Climb 2018: een expeditie met als doel om donaties op te halen voor het goede doel. De Kilimanjaro Charity Climb is een initiatief van de stichting Doingoood foundation, die deze expeditie in 2018 voor de 3e maal organiseerde.

Kilimanjaro Charity Climb 2018

De deelnemers aan de Kilimanjaro Charity Climb 2018 hebben een jaar uitgetrokken van voorbereidingen en fondsenwerving. De groep heeft zich fysiek en mentaal voorbereid op de pittige uitdaging die voor hen lag: het bereiken van Uhuru peak, de absolute top van Mount Kilimanjaro, gelegen op 5895 meter.

Per deelnemer gold een streefbedrag van €2.500 aan sponsorgeld om voor het goede doel op te halen. Het sponsorgeld komt ten goede aan 3 goede doelen:

  • APDK in Kenia: Dankzij de donaties kunnen vele kinderen een orthopedische operatie krijgen waardoor hun leefomstandigheden en toekomstkansen aanzienlijk verbeteren
  • Makerere school in Oeganda, waardoor meer kinderen kinderen voorzien kunnen worden van kwalitatief onderwijs
  • Children of Blessing in Malawi: Een centrum voor moeders met gehandicapte kinderen, waar zij terecht kunnen voor begrip en ondersteuning, fysiotherapie, onderwijs en aanvullend voedsel voor hun kinderen

De kosten voor de reis kwamen geheel voor rekening van de deelnemer, zodat de donaties daadwerkelijk besteed worden aan het goede doel.

Om deze hele expeditie mogelijk te maken was er een crew van 57 man op de been. Dat aantal was inclusief onze 8 gidsen. Maar dat betekent nog steeds 50 man; sjouwend, bouwend, poetsend en kokend om onze groep veilig en wel bovenaan de top te krijgen. Diep respect voor hen en hun nimmer aflatende optimisme, enthousiasme en zorg.

Hevigste sneeuwval in 12 jaar

De klimmers hebben hun 5-daagse Kilimanjaro expeditie bepaald niet cadeau gekregen. Al aan het einde van dag 3 kregen zij zware hagel- en regenbuien voor hun kiezen. Er waren dagen bij van 9 uur en zelfs 15 uur lopen.

“Elke dag werden we allemaal medisch gecheckt; saturatie en hartslag gemeten en naar onze longen geluisterd. Ik voelde mij, verbazingwekkend, goed. Ondanks de hoogte en het slikken van allerlei chemische zooi. Hier en daar staken de eerste hoofdpijntjes op. Ik at met grote smaak alles wat mij werd voorgeschoteld; soep, rijst, kip. Zonder probleem. Nog wel.”
In de nacht waarop de groep de ‘top-poging’ zou gaan ondernemen was het flink gaan sneeuwen. En hoe! Er was in 12 jaar niet meer zoveel sneeuw gevallen als die nacht. Deelnemers werden ’s nachts opgeschrikt door medewerkers die de tenten sneeuwvrij maakten, om instortingsgevaar te voorkomen. Aangemoedigd en toegezongen door de crew waagt baande de groep zich een weg naar de top.

Geen overbodige luxe

“Tegen de planning in, geen start om 24.00 uur ’s avonds maar ‘pas’ om 06.00 uur. Dus bij daglicht omhoog. Onze gidsen schatten onze kansen dan hoger in om het daadwerkelijk te halen. En we besluiten allemaal een summit porter mee te nemen die onze dagrugzak draagt. Klinkt luxe maar blijkt gedurende de dag totaal geen overbodige luxe te zijn!

’s Nachts sneeuwt het. En hoe?! Sinds 2006 was er niet meer zoveel sneeuw gevallen. De kampmanager besluit dan ook midden in de nacht de tentjes te ontdoen van de sneeuw. Ik zit recht overeind van de schrik met m’n hart bonkend in mijn keel. En dat gevoel ging niet meer weg …..

Opeens houdt mijn lijf ermee op om mij goed gezind te zijn. Aanvallen van benauwdheid volgen elkaar in rap tempo op. En ik krijg mijn ademhaling niet meer onder controle. Als een slappe vaatdoek sta ik op. M’n hartslag is bij de medische check ruim 112. En tegen mijn gevoel in, is mijn saturatie nog prima in orde. Pap erin, eieren eten, koffie drinken, tanden poetsen, een hele Diamox en gaan! Maar dat gaan, gaat niet.

Even vloeken en weer doorgaan

Een paar slokjes water drinken is al een hele opgave. En wat voel ik mij rot tegenover mijn mede-climbers. Het plan was om als 1 groep naar boven te gaan. Maar opsplitsen is beter. Ik hang achteraan de ultra-super-langzame groep. Hoe rot ik eraan toe ben, word mij echt duidelijk wanneer ik tijdens de lunch in de kou, zittend op een steen, indut. Zomaar het licht even uit. Het is dat Bosco erin gelooft dat ik het kan halen. En hem wil ik niet teleurstellen. Hij wil mij zo graag de summit laten zien. Dus ik vloek nog wat van binnen en schuifel verder. Ik zie de worsteling bij een aantal mede-climbers en ook hen zie ik doorzetten dus geef ik mijzelf een spreekwoordelijke ‘schop onder de kont’. Het duurt voor mijn gevoel eeuwig …….. Mijn summit-porter wijkt geen moment van mijn zijde zodat ik regelmatig even kan drinken of snacken. Hij diept alles uit m’n rugzak wat ik nodig heb. Zonder handschoenen overigens terwijl ik het voor mijn gevoel afsterf op die berg. Hij sjokt naast mij alsof hij wel een wandeling in het park maakt. Gids Bosco laat zich niet gek maken door al dat gemopper en gehijg. Gestaag klauteren we verder. En dan komen we opeens mensen uit onze groep tegen die al op de terugweg zijn. Zij hebben het dus gehaald! Dat is tof!

“Wat ben ik mijzelf tegen gekomen. Volledig buiten adem. Om de paar meter moeten stoppen om op adem te komen. Geen kracht meer in m’n benen. Wat duurt zo’n summit poging dan lang …. Onderweg komen we mensen tegen die het niet gehaald hebben. Vooral vanwege de weersomstandigheden.”

 

Het werd een barre tocht en het viel iedereen vreselijk zwaar. Hoogteziekte was hun grootste vijand, maar ook de weersomstandigheden maakten het extra zwaar. Toch hebben 15 van de 17 deelnemers hebben uiteindelijk de absolute top gehaald!

Goed doel

Stichting Doingoood foundation werkt samen met maatschappelijke projecten in Afrika. Het doel is om verbetering van leefomstandigheden van kwetsbare doelgroepen te realiseren; weduwen, wezen, gehandicapten en andere kwetsbaren in de samenleving. Sinds 2014 organiseert de stichting om het jaar een bijzondere sponsorexpeditie om geld op te halen voor de goede doelen.

In 2014 en 2016 werd er per expeditie al ruim 25.000 euro opgehaald. In 2018 werd dit bedrag ruimschoots overschreden door het recordbedrag van ruim 54.000!

Geen strijkstok

Iedereen in de stichting werkt op 100% vrijwillige basis. Er worden geen salarissen uitbetaald aan het bestuur. Hierdoor komt de donatie geheel ten goede aan de projecten in Afrika en blijft er niets ‘aan de strijkstok’ hangen. Wel zo transparant!

Expeditie blog

Wil je de blog lezen van deze expeditie? Expeditieleider Anneke heeft zowel in de aanloop naar het vertrek, tijdens de beklimming zelf en over de donaties een blog geschreven op http://kcc18.reismee.nl/

Kilimanjaro Charity Climb 2020

Inmiddels zijn de voorbereidingen voor de 2020 editie van de Kilimanjaro Charity Climb in volle gang. Strik je veters en ga mee!

Wij maken gebruik van cookies